Boeken van april

mulberry house

Kristine Groenhart – Mulberry House
Ik was Kristine Groenhart eigenlijk een beetje vergeten. Ze werd genoemd in de masterclass van mijn studie omdat ze bij de uitgeverij zat die de masterclass verzorgde, en bij Paul Sebes, die toen ook langskwam. Ik heb haar boek Leer mij je liefhebben volgens mij toen ook gelezen, maar ik herinner me er weinig van. Een tijdje geleden ontdekte ik echter dat ze aan een boek werkte over oude meisjesboeken (waarover volgende maand meer) én dat ze al twee delen van een hedendaagse kostschoolserie had gepubliceerd. Dan heb je uiteraard mijn volledige aandacht! Deel 1 van die serie heb ik inmiddels met plezier gelezen. Er zaten een paar vreemde dingetjes in waarvan mijn persklaarmaakhanden nogal gingen jeuken (sowieso had ik deze boeken natuurlijk dolgraag geredigeerd). Waarom doen die kinderen bijvoorbeeld alsof ze allebei online moeten zijn op Facebook om elkaar berichten te kunnen sturen en sturen ze elkaar hele lappen tekst als ze dan kunnen chatten? Maar oké, dat mag de pret niet drukken. En ze heeft duidelijk echt goed de boeken van Enid Blyton gelezen en weet die sfeer, ondanks het feit dat Blytons boeken natuurlijk vele jaren eerder spelen, uitstekend te benaderen. Er gebeurt tamelijk weinig in het boek, en dat is wat mij betreft precies de bedoeling, de charme van een goed kostschoolboek. Zo veel mogelijk over het dagelijks leven op die school, graag! Eens kijken wanneer ik de hand kan leggen op deel 2. Deel 3 schijnt er overigens ook al aan te komen.

deamerikaanseprinses

Annejet van der Zijl – De Amerikaanse prinses
Ik weet nooit precies wat er allemaal onder literaire non-fictie valt, maar ik lees het graag. Sonny Boy en Anna (over Annie M.G. Schmidt) van Annejet van der Zijl raad ik iedereen zeker aan, en naar dit boek was ik ook benieuwd. Vooral omdat het over het koningshuis zou gaan (wat heb ik toch veel guilty interests). Dat viel uiteindelijk nogal tegen. Ja, de hoofdpersoon wordt gezien als degene die Juliana en Bernhard bij elkaar heeft gebracht, maar voor het daarover gaat, ben je honderden pagina’s verder. Dat vond ik dus wel een beetje misleidend. Ze heeft betere boeken, maar ik vond het alsnog wel interessant en goed geschreven. Al raakte ik totaal de draad kwijt in het begin, als het gaat over welke kolonist familie is van wie. Kan ook komen doordat ik het boek toen even had weggelegd. Het begin heb ik dan ook twee keer gelezen, maar daarna zat de vaart er goed in.

olivervdvendel

Edward van de Vendel – Oliver
Ik heb de andere delen van de serie waar dit boek bij hoort jaren geleden al eens gelezen, dit is een soort prequel. Ik was er destijds nogal van onder de indruk, ik denk vooral van het poëtische taalgebruik en de heel natuurlijke manier waarop hij over homoseksualiteit schrijft. Dat poëtische vond ik in dit boek juist soms een beetje te veel, dus ik ben wel benieuwd of mijn smaak is veranderd of dat het nog meer in dit boek zit. Desondanks vond ik het soms toch ook wel heel mooi. Verder vond ik het vooral heel Scandinavisch aandoen. Het boek speelt zich dan ook af in Noorwegen, maar verder slaat dat natuurlijk niet echt ergens op, want de auteur is Nederlands en wat weet ik nu helemaal van Scandinavië? En toch deed het me erg denken aan Scandinavische jeugdboeken. Wat zeker een positieve associatie is. Het is ook nog eens een heel zomers boek, dus als je het wilt lezen, komt er een heel geschikte periode aan.

Boeken van maart

Je zou bijna zeggen dat ik deze blogcategorie wel weer kan opdoeken, hè, zo weinig als ik lees. Maar eigenlijk gaat het nu juist weer iets beter, al zou je dat deze maand nog niet zeggen.

DSC_0444

Irmgard Smits – Babs
Nog steeds niet door onze Irmgard-collectie heen! Wel bijna, volgens mij heb ik er nu nog eentje niet gelezen. Dit is een van haar twee fictieve boekjes over Babs. En tjonge, in fictie is ze nog slechter dan in haar autobiografische schrijfsels. Kortom, perfect om vlak voor het slapengaan te lezen en zo gepieker tegen te gaan! In zekere zin is dit een kostschoolboek (een van mijn favoriete genres), want Babs wordt naar een internaat gestuurd. Alleen gaat het vooral over als ze thuis is. De stijl is zoals altijd belabberd, en aan het einde dacht ze blijkbaar nog wat drama nodig te hebben. Er schijnt nog een tweede deel te zijn, ik vraag me af wat daar nog in kan gebeuren. Al is het voor Irmgard helemaal geen voorwaarde dat er dingen gebeuren in haar boeken. Voor mij op zich ook niet, maar het was leuk geweest als dat gecompenseerd werd door uitgebreide beschrijvingen van hoe het eraan toeging op dat internaat.

moderngirls

Jennifer S. Brown – Modern Girls

Gelezen via First to Read. Het verhaal speelt zich af in de jaren dertig in New York, specifieker in de Joodse gemeenschap. Heel interessante setting, en ook heel levendig en geloofwaardig beschreven. Het verhaal viel me alleen tegen. Het gaat over een moeder en een dochter die allebei ongewenst zwanger zijn, de moeder omdat ze haar gezin als voltooid beschouwd en veel gezondheidsklachten heeft en de dochter omdat ze ongetrouwd is. Het perspectief wisselt tussen beiden. Ik vond vooral dat het verhaal zich heel traag ontwikkelde, en het einde vond ik ronduit teleurstellend. Ik zag steeds duidelijker aankomen dat er losse lijntjes zouden overblijven, maar dit bleef wel heel erg open. De schrijfstijl was verder behoorlijk uitleggerig, daar houd ik nooit zo van. Ondanks het feit dat bijvoorbeeld tante blijkbaar tante is in het Jiddisch (heel gek om dat steeds cursief te zien staan) had een woordenlijst Jiddisch-Engels me wel handig geleken. Wel bonuspunten voor de personages, zeker voor de broertjes van Dottie (de dochter). Een daarvan reageert op het nieuws van Dotties zwangerschap met: ‘I don’t want to be an uncle. I want to be a brother!’ Aaaaaaah.

Boeken van februari

Veel gewerkt en weinig (voor mezelf) gelezen deze maand.

DSC_0441

Irmgard Smits – Nog meer over Irmgard

Dit blijven fascinerende pocketjes, en heel fijn om te lezen in stressvolle tijden, want ze zijn nogal ouderwets en er gebeurt werkelijk helemaal niks in. Het is verleidelijk om in de titel een verzuchting te lezen: nóg meer over Irmgard? Pfff. Hier schreef ik al eens over de serie. In dit deel is er niet alleen schrijfsucces voor Irmgard, maar ook voor haar zusje Hedwig. Je vraagt je af waarom als je haar gedichten leest.

abeltje

Annie M.G. Schmidt – Abeltje

Je weet inmiddels ongetwijfeld dat ik groot fan ben van Annie M.G. Zeker ook van Abeltje, goede herinneringen aan mijn moeder die dit boek voorleest. En ja, weer gevonden wat ik er zo leuk aan vind, vooral de humor en het knusse van dat ze in die lift ‘wonen’. Helaas vielen me nu ook wel meer inconsequenties op dan vroeger (niet zo heel raar, natuurlijk). Het boek had nog wel een redactieronde kunnen gebruiken.

allahheeftonszogemaakt

Khadija Arib – Allah heeft ons zo gemaakt

Dit boek stond al heel lang op de leeslijst. Het leek me erg interessant en dat was het ook wel, maar ik had even gemist dat het zo dun was! Het is meer een boekje, met enkele portretten erin van lesbische vrouwen in islamitische landen. Veel van de vrouwen zelf denken aanvankelijk dat ze ‘eigenlijk mannen’ zijn en het is spijtig om te lezen dat veel familieleden grote moeite hebben met hun geaardheid. Niet onverwacht, maar desondanks spijtig. Al is er hoop, want een van de moeders had het reuze naar haar zin op een gayfeest…

Boeken van januari

Het is een veeg teken dat ik nog niet eens de boeken van januari online had gezet. Van lezen komt het even weinig.

Opmaak 1

Nina Polak – We zullen niet te pletter slaan

Ik las dit boek en ik kwam er maar niet in. Het is zeker niet slecht geschreven, al vond ik de schrijfstijl wel wat pretentieus. De personages zijn in wezen ook interessant. Twee moeders, een Poolse feministe en een bekakte Brabantse. Een dochter die illustratrice is en haar beste vriend, kunstenaar tussen man en vrouw in. Een zoon die nog niet zo goed weet wat hij met zijn leven wil en daarom zijn vriendin achterna reist naar India. Het kon me allemaal niet echt boeien, ondanks de soms scherpe observaties. Het einde vond ik overigens wel mooi, dus ik was blij dat ik het toch uitlas.

askaqueerchick

Lindsay King-Miller – Ask a Queer Chick

Via First to Read. Deze vrouw heeft een online adviesrubriek voor queers. Waar ik nog nooit van had gehoord, maar daar is dit boek op gebaseerd. Het is vrij basic allemaal, dus sommige thema’s (coming-out, daten) gingen mij niet echt (meer) aan en heel informatief vond ik het niet. Het informatiefste was misschien nog wel dat het zo Amerikaans is. Het is dus érg bemoedigend en positief geformuleerd (je bent het waard en je redt het wel en alles is awesome, ook al wordt in het dankwoord iemand bedankt die het aantal awesomes sterk zou hebben verminderd, ik wil niet weten hoe het eerst was). En het is erg gericht op alle verschillende labeltjes die mensen voor zichzelf kunnen hebben (die kende ik toch nog niet allemaal). Het was lekker licht om te lezen, maar liet me toch ook nog wel nadenken over mijn eigen vooroordelen en standpunten.

DSC_0432

Youssouf Amine Elalamy – De clandestienen
(Les clandestins, vertaald uit het Frans door Jacco Leeuwerink)

Dit boek zou ik zelf niet snel hebben uitgekozen. Het werd me aangeraden door K., omdat het haar aan mijn stijl deed denken. Ik begrijp wat ze bedoelt. Het boek verhaalt over een aantal verdronken bootvluchtelingen en de mensen die achter zijn gebleven in hun land van herkomst. Het is erg fragmentarisch en poëtisch. En regelmatig nogal lyrisch, zoals literatuur uit de Arabische wereld vaker is. Dat spreekt mij nooit zo aan, ik mis dan nuchterheid en humor. Mooie zinnen en beelden zijn zeker in dit boek te vinden, maar als geheel vond ik het een stuk minder hartverscheurend dan het volgens mij had kunnen zijn.

vancleeff

Auke Kok en Dido Michielsen – De redding van de familie Van Cleeff

Dit aangrijpende boek had ik snel uit, de stijl van de auteurs (die ik kende van hun boek over hun uit China geadopteerde dochters) is erg fijn. Het is hier en daar misschien wat anekdotisch, maar dat kan haast ook niet anders door de manier waarop ze hun materiaal verzamelden. Een ander punt is dat ze soms wat kort door de bocht zijn over ‘het grotere verhaal’ van de Tweede Wereldoorlog, maar ook dat is denk ik moeilijk te voorkomen. Het is vooral een boek over deze familie, en over de rest zijn natuurlijk genoeg andere boeken. Aanrader!

Boeken van 2015

funhome

Als ik goed geteld heb, heb ik dit jaar 42 boeken (en boekjes) gelezen en 3 boeken geluisterd. Naast alles wat ik voor mijn werk heb gelezen. Geen slechte score, vind ik.

In 2015 heb ik er voor het eerst elke maand over geblogd, en dat wil ik dit jaar weer gaan doen. Leuk om later nog eens terug te kijken. De meeste boeken die ik gelezen heb vergeet ik namelijk snel weer (al weet ik meestal wel of ik iets gelezen heb als ik het later nog eens tegenkom).

Mooiste boek: Fun Home van Alison Bechdel (juli). Het origineel is inmiddels ook in huis, maar ik heb het nog niet herlezen. M. en ik blijven hopen dat de musical nog eens dichterbij te zien zal zijn (misschien in Londen?).

Ook aangenaam: Kom hier dat ik u kus van Griet Op de Beeck (juni), Een goede raad van J.K. Rowling (oktober).

Herlezen favoriet: De vrouw van de tijdreiziger van Audrey Niffenegger (januari). Heb er nu eigenlijk wel weer zin in!

Leukste gebeurtenis n.a.v. de boekenblog: De mailconversatie met de auteur van een van de besproken boeken, die ook nog mijn bundel wilde kopen.

Voornemens: Minstens 46 boeken lezen? Mwoah, het aantal maakt me eigenlijk niet zo veel uit, zolang ik maar met plezier blijf lezen. Ik heb allang geen tijd meer om alles te lezen wat los- en vastzit en hou een lijst bij met boeken die ik nog wil lezen. Klinkt misschien vrij rigide, maar ik vind het heel fijn, ik sta nooit meer in de bibliotheek met de gedachte: Oké… Wat wilde ik ook al weer allemaal nog lezen? Dus ik hoop daar weer flink wat van te kunnen afstrepen en op te kunnen zetten dit jaar.

Kijk uit naar: het ontdekken van het andere werk van Alison Bechdel. En ik ben heel benieuwd naar Meisjesboeken van weleer van Kristine Groenhart, helemaal mijn thema.

Boeken van december

Hoi. Gelukkig nieuwjaar! Ook in de laatste maand van 2015 heb ik een paar boeken gelezen. Uiteraard volgt er nog een terugblik/jaaroverzicht/mooiste-boekenblogje.

getekenddevlieger

Evelien De Vlieger en Katja Holvoet – Getekend

De slash-boeken zijn best een beetje mijn guilty pleasure. Ze zijn niet allemaal even goed of leuk, maar lezen vaak toch wel lekker weg. Mijn favorieten: Showbizzkiss van Do van Ranst en Maarten Van Hove (want over musical), Als niemand kijkt van Marjolijn Hof en Iris Kuijpers (want over ballet) en Meisje van Mars van Anna Woltz en Vicky Janssen (want over genderdysforie, bovendien heeft Vicky een keer mijn haar geknipt). Ja, de redenen voor wat ik in mijn vrije tijd lees mogen oppervlakkig zijn! Getekend gaat over een Vlaams meisje dat wordt opgenomen in een psychiatrische kliniek. Het lijkt daardoor eigenlijk wel een beetje op PAAZ van Myrthe van der Meer. En het was best oké.

marcel-moering-modelvliegen

Marcel Möring – Modelvliegen
(Novelle via Luisterbieb, voorgelezen door de auteur)

Nu zo ongeveer alle leuke luisterboeken achter een betaalmuur op een commerciële site zijn verdwenen, is de Luisterbieb-app niet zo interessant meer. Onlangs wel nog iets korts gevonden om te luisteren, namelijk deze novelle van Marcel Möring (de voorleestijd is ruim twee uur). Ik kende het werk van Möring nog niet en vond het verrassend goed en grappig. Ik heb er een paar keer naar geluisterd tijdens het koken, en dat was toepasselijk, want de hoofdpersoon wil kok worden. Als dit het volledige boek is, vond ik het wel zeer abrupt eindigen. Bonus: je hoort de auteur af en toe een bladzijde omslaan.

Mijn dekbedovertrek paste eng goed bij dit omslag.
Mijn dekbedovertrek paste eng goed bij het omslag.

Eline Stiekema – Dubbelspel

Chicklit lees ik praktisch nooit, maar voor dit boek maakte ik een uitzondering omdat ik in Utrecht wat colleges heb gevolgd met de auteur. De hoofdpersoon heeft ook nog eens Literatuurwetenschap gestudeerd :) Ik was erg nieuwsgierig en heb me verrassend goed vermaakt. Het gaat over een tweeling die voor een realityserie het meisje waarmee ze daten moeten laten geloven dat ze één persoon zijn. En dat is een leuk verhaal. Ik ben altijd nogal snel onder de indruk van mensen die wél een verhaal kunnen opbouwen, al vond ik de nevenlijnen wat minder interessant en had ik het idee (lastig om dat goed uit te leggen) dat ik het schrijfschema door het boek heen kon zien schemeren, zo van: hier een cliffhanger en dan daar een inzinking. Om een of andere reden vond ik dat er te dik bovenop liggen, misschien ook omdat ik het stilistisch niet heel sterk vond. De verschillende perspectieven werken echter wel goed en het is ook een fijn vrolijk boek. Ik ben nu ook wel heel benieuwd hoe Eline verdergaat, want op haar blog schrijft ze over haar worsteling met haar tweede boek (het gevreesde Tweede Boek, interessant voor mij!) en dat ze ook wel eens iets heel anders zou willen schrijven.

mmenoel

Roger Hargreaves – Mme Noël
(Little Miss Christmas vertaald uit het Engels in het Frans door ?)

Cadeautje van C.! Al van kleins af aan fan van de ‘meneertjes en mevrouwtjes’. Mooie aanvulling op Mr. Topsy-Turvy en Mr. Jelly, twee favoriete boekjes die M. en ik vorig jaar in Londen kochten. Mijn Frans is wat roestig, maar met de plaatjes erbij was het prima te doen. Altijd extra leuk als in een boekje ook meneertjes en mevrouwtjes uit andere boekjes voorkomen, en dat is hier het geval. :)

kikkermuziek

Emma Donoghue – Kikkermuziek
(Frog Music, vertaald uit het Engels door Manon Smits)

Zonder meer een mooi boek! Wel weer een dat ik niet durfde te lezen onder het eten of voor het slapengaan omdat ik steeds bang was dat het vies en/of gruwelijk zou worden. Ik kon me wel helemaal laten meevoeren door het San Francisco van 1876, zo knap. En interessant, het is een historische roman, maar de personages zijn grotendeels gebaseerd op mensen die echt bestaan hebben. Ik had soms wat moeite met de tijdsprongen, omdat beide vertrekpunten niet ver uit elkaar liggen en het verhaal vanaf beide punten verdergaat en steeds meer in elkaar grijpt, maar ook dat vond ik mooi gedaan. De vertaling lijkt me goed, maar een minpuntje vond ik de (vele) Engelse en Franse liedjes. Na het origineel volgt daarvan steeds een vertaling. Persoonlijk had ik die meestal niet nodig, maar daarnaast was de vertaling vaak ongelooflijk krom en was er veel bij verzonnen om de tekst rijmend te krijgen. Zulk soort dingen zijn natuurlijk altijd lastig, maar ik had toch op een charmantere oplossing gehoopt.

Boeken van november

Ik zat een beetje in een leesdip deze maand. Ineens was geen een boek leuk of interessant genoeg. Dat overkomt me wel vaker, vooral als ik veel fictie aan het redigeren ben, maar dit keer weet ik eigenlijk niet waardoor het kwam.

wijleugenaars

E. Lockhart – Wij leugenaars
(We Were Liars, vertaald uit het Engels door Sandra van de Ven)

Ik had al het een en ander over dit boek gehoord en was nieuwsgierig geworden, dus dit boek bij de bibliotheek geleend. M. leest een stuk meer dan ik en was ook hier weer eerder aan toe. Haar oordeel ging van ‘Nou, dit hoef je niet te lezen’ naar ‘Lees het toch maar wel, want ik wil er met je over praten!’. Dus ik las het toch maar wel. Het was maar goed dat ik door M. wist dat er nog ‘iets’ stond te gebeuren in het boek, want ik weet eerlijk gezegd niet of ik het anders uit had gelezen. Het begin vond ik namelijk nogal saai, de personages zijn niet al te sympathiek en er is wat mij betreft echt iets mis met de spanningsboog. Maar dan ineens… Ja, dat zal ik dus niet zeggen, maar dan blijkt dus ineens wat er wél heel goed aan is, ik was er helemaal door van de kaart. Oordeel zelf.

dwarstegendekeerkoenen

Mieke Koenen – Dwars tegen de keer. Leven en werk van Ida Gerhardt

En toen kwam het bericht dat deze reservering voor me klaarstond in de bieb. Dat kan soms lang duren, en het komt zelden uit. Of ik ben allemaal andere boeken aan het lezen, of ik heb geen zin om dat boek op dat moment te lezen. En nu had ik dus überhaupt niet veel zin om te lezen. Toch het boek maar opgehaald. Een van de grote voordelen van de bibliotheek blijft dat die boeken ook weer uit je huis verdwijnen, bittere noodzaak in ons geval. Dit boek was ook na mij gereserveerd, dus ik had er drie weken voor. En het is nogal een dikke pil, bijna 650 pagina’s (en dan nog talloze pagina’s met noten en dergelijke). Ik wist al niet meer precies waarom ik het maanden geleden gereserveerd had, waarschijnlijk iets over gelezen. Het werk van Ida Gerhardt kende ik niet, afgezien van ‘De gestorvene’ (niet dat ik wist dat het zo heette, maar het is dat gedicht van ‘zeven maal om de aarde gaan’, zo’n rouwadvertentieklassier).
Ik zie een kleine trend, over Sjoukje Troelstra-Bokma de Boer (zie hier) wist ik ook amper iets. Haar biografie beviel echter goed (ik heb inmiddels ook de film Nynke met plezier gekeken en veer nu iedere keer op als ik iets over Pieter Jelles Troelstra hoor, wat verrassend vaak is).
En die over Ida Gerhardt eigenlijk ook. Koenen is enorm gedegen, heeft voldoende kennis van klassieke talen (Ida was ook classica) en de afstand die nodig is om over zo iemand te schrijven. Die afstand had Ida’s geliefde Marie duidelijk niet, een van de redenen waarom hun relatie zo interessant was. Een andere reden daarvoor is dat ze er zelf zelden iets over loslieten, wat dan weer niet zo handig is in het kader van het boek. Ida heeft nogal een oeuvre, en iedere bundel komt in het boek aan bod, inclusief een bespreking van enkele gedichten en de reacties/recensies. Met name die besprekingen heb ik niet allemaal even grondig doorgenomen. Ida’s stijl wijkt enorm af van wat ik zelf maak, de meeste van haar gedichten zijn heel vormvast, met eindrijm. Het is ook niet per se mijn smaak. Ik geloof ook niet dat ze per se een heel sympathiek iemand was. En toch herkende ik dingen die ze vond over de literaire wereld, over erkenning. Ik raakte geïnspireerd door de discipline die uit het boek spreekt. En ik las weer.

Boeken van oktober

hoeoverleefikgescheidenouders
Francine Oomen – Hoe overleef ik met/zonder gescheiden ouders?

Mijn zusje las de Hoe overleef ik-boeken altijd. En ik dan na haar ook. Vermakelijk, al ergerde ik me altijd aan de hoeveelheid puberproblemen die Oomen meende te moeten behandelen. Ongeloofwaardig veel, en vervolgens werden ze ongeloofwaardig snel opgelost, vond ik. In haar werk voor jongere kinderen lijkt meer ruimte te zijn voor fantasie en humor, ik vind dat dat haar beter ligt. De videoband van Saartje en Tommie hebben wij in ieder geval grijs gedraaid vroeger. Ik ben wel gefascineerd door haar succes en altijd nieuwsgierig naar wat ze maakt, en heb dan ook best veel van haar gelezen. Lena Lijstje vond ik leuk, maar mijn favoriet is het Kinderboekenweekgeschenk Het zwanenmeer, maar dan anders. Dat gaat ook over zware dingen (en dat mag ook gerust van mij), maar dan op een heel sprookjesachtige manier. Ik durf de 12+-boeken van Carry Slee (immens populair toen ik de doelgroep was) inmiddels dus niet meer te herlezen. Daarin was het helemaal een doffe ellende. Liep ook vaak niet goed af, dat moet gezegd.
Terug naar Oomen. Een paar jaar terug werd bekend dat er een vervolg kwam op de Hoe overleef ik-serie. Zogenaamd voor oudere kinderen. Ook dit moest een serie worden, maar met een andere naam (Rosa & Co) en met een ander uiterlijk. Tot nu toe is daar een deel van verschenen. Deels ook vanuit Rosa’s vriendje Neuz geschreven. Ik vond het ongeloofwaardiger dan ooit, en niet veel aan. Eerlijk gezegd had ik vooral het idee dat Oomen koste wat kost Rosa en Neuz met elkaar naar bed wilde laten gaan, en dat dat steeds maar niet kon omdat achtjarigen haar boeken verslonden.
Het opvallende is dat er weinig meer vernomen is over die met veel bombarie aangekondigde nieuwe serie. Wat de indruk wekt dat het een minder groot succes was dan gehoopt. Sterker nog, in plaats van een volgend deel in de Rosa & Co-serie, heeft Oomen nu een nieuw deel aan de oude vertrouwde Hoe overleef ik-reeks toegevoegd! Aangezien beide series op elkaar aansluiten, was er alleen voorafgaand aan de Hoe overleef ik-serie nog ruimte. Een heuse prequel dus. Die moest ik natuurlijk lezen om het plaatje compleet te krijgen. En ik heb me er wederom prima mee vermaakt. Al is dit boek nog een tikje belerender dan haar andere boeken, omdat de survivaltips nu afkomstig zijn van een kinderboekenschrijfster in plaats van van Rosa’s vrienden. Je hoort Oomen zelf er te duidelijk doorheen naar mijn smaak. Ik miste Esther en vooral Jonas in dit boek (die kent Rosa op dit moment nog niet). En waar zijn de leuke tekeningen van Annet Schaap gebleven? Die horen er voor mij echt bij.

motregenvariaties

Robert Alberdingk Thijm – Motregenvariaties

Toneelstuk. Vorig jaar naartoe geweest (daar schreef ik hier over) en daarna de uitgave van het script gekocht. Het is zo’n leuk stuk, zat er weer helemaal in. Toen ik het stuk zag, was er geen enkel uitzicht op een bundel, en nu is mijn bundel er gewoon. Bizar, maar fijn.

vanderkwastijsmakers

Ernest van der Kwast – De ijsmakers

Dit boek moest ik vrij snel uitlezen, want het moest terug naar de bieb. Erg onder de indruk van de hoeveelheid informatie die van der Kwast door dit verhaal heen weet te weven. Heel geloofwaardig gedaan, terwijl er achter in het boek mensen bedankt worden waardoor ik de indruk kreeg dat hij niet uit zichzelf zo veel weet van ijs maken en internationale poëziefestivals. Kreeg er ook echt zin van in ijs en gedichten. Het boek springt ook nog eens heel soepel door de tijd heen. Alleen over het einde was ik niet zo te spreken, ik vind dat het in een verkeerde tijd eindigt, had nog meer over andere personages willen weten. Maar absoluut een leuk boek!

eengoederaadrowling

J.K. Rowling – Een goede raad
(The Casual Vacancy, vertaald uit het Engels door Carolien Metaal en Sabine Mutsaers. Luisterboek, voorgelezen door Nelleke Noordervliet)

Via Luisterbieb geluisterd, maar nu blijkt dat veel ‘gewone romans’ eraf gehaald zijn omdat het bedrijf dat de app nu exploiteert ook dure abonnementen verkoopt. Zo jammer. Maar in ieder geval nog wel kunnen genieten van Een goede raad. Ik lees Harry Potter nog altijd heel graag, dus je zou zeggen dat ik dan ook wel nieuwsgierig was naar Rowlings eerste andere boek (voor volwassenen). Nou, aanvankelijk niet. Want ik had gelezen dat het over gemeentepolitiek ging, en dat sprak me totaal niet aan. Uiteindelijk toch aan begonnen. Het heeft lang geduurd voor ik het helemaal geluisterd had (zo lang dat me ontgaan was dat dit boek en veel andere titels inmiddels uit de app verdwenen zijn), maar het duurt dan ook ruim 20,5 uur. En het gaat inderdaad over gemeentepolitiek, een lid van de deelraad van Pagford overlijdt en er barst een strijd los over wie zijn plaats in mag nemen. Maar ondertussen is er nog zoveel meer aan de hand. Rowling voert heel veel verschillende inwoners op en al hun verhalen zijn met elkaar vervlochten. En dat is zo knap gedaan. Daarnaast heeft ze echt humor. Ook complimenten voor Nelleke Noordervliet, die alles uit de kast trekt om de verschillende personages een stem te geven. Ze acteert het haast meer dan dat ze het voorleest. Dat kan irritant zijn, maar ik vond het hier fantastisch. Haar Engels (met name belangrijk voor alle namen) vond ik ook goed. Hier en daar is het boek wat melodramatisch, maar dat is Harry Potter ook, en toch moet ik dan huilen. Nu op zoek naar de driedelige BBC-serie, want die is er ook nog.

Boeken van september

Niet zo heel veel gelezen deze maand, druk met alles rond de verschijning van mijn bundel.

dagelijkserituelen

Mason Currey – Dagelijkse rituelen

(vertaald uit het Amerikaans door Louise Koopman, met bijdragen van Eva Hoeke. En ja, er staat echt ‘Amerikaans’ in plaats van ‘Engels’, apart!)

Dit is zo’n boek dat je het beste af en toe door kunt bladeren, anders wordt het al snel te veel. Helaas was het door veel mensen gereserveerd in de bieb (waaronder door mij), waardoor ik het maar drie weken mocht houden. Dat werd dus doorlezen. Het is een boek met stukjes over kunstenaars en wetenschappers en hoe die werken/werkten. Wat hun routine is/was. Sommige van die kunstenaars kende ik niet. Over de eventuele routines van sommige anderen leek bijzonder weinig bekend, maar men vond blijkbaar toch dat ze niet mochten ontbreken in het boek (Vincent van Gogh). Dat levert een nogal onevenwichtig geheel op. Er is voor gekozen om enkele Nederlanders toe te voegen, met de nadruk op enkele. ‘Met bijdragen van Eva Hoeke!’ Eva mocht tien stukjes schrijven. Ik had over dit boek gelezen in Volkskrant Magazine, en daar hadden ze wel zo’n beetje de leukste fragmenten al voor gekozen, weet ik nu. Verder vielen vooral de verschillen op: je kunt afwisselend jaloers zijn op het strakke schema van de een, en daarna opgelucht dat je niet afhankelijk bent van allerlei verdovende middelen, zoals de ander. En de middag is met afstand het minst productieve deel van de dag.

eeuwelingenvandenoord

Steffie van den Oord Eeuwelingen

Dit boek is inmiddels al weer meer dan tien jaar oud, maar op een eeuw of langer is tien jaar natuurlijk niks. Van den Oord heeft mensen van boven de honderd geïnterviewd over hun leven. Wat is de wereld veranderd! Zo vervreemdend wat die mensen allemaal zelf meegemaakt hebben. Er zit een vrouw in die het nog steeds moeilijk heeft met de watersnoodramp. Die van 1953? Nee, die van 1906. Iemand die vertelt hoe leuk de inhuldiging van Wilhelmina als koningin was. Mensen die beroepen hadden die nu niemand meer heeft, zoals pullevaarder (melkbussen naar de melkfabriek varen). Iemand had half Friesland van elektriciteit voorzien (sommige mensen hadden alvast een stofzuiger gekocht en vroegen zich af waarom die het nog niet deed). Je krijgt ook echt het idee dat Van den Oord geprobeerd heeft om weer te geven hoe de geïnterviewden het zelf vertelden, dat maakt het boek extra leuk om te lezen. Ze leidt in en uit, over haar bezoek aan de geïnterviewde, hoe die eruitziet en woont en spreekt, maar verder laat ze de mensen zelf aan het woord. Honderdjarigen zijn net mensen, er zijn sympathieke en irritante. Maar de meeste geïnterviewden komen vooral vrij nuchter over. Gewoon doorademen. En dat je dan niet meer weet wanneer je getrouwd bent (zoals meerdere mannen beweren)? ‘Je kan niet alles onthouden.’

mooistevanhetlandtraa

Mark Traa – De mooiste van het land
Een boek als een goede documentaire (en ik hou van documentaires!). De ondertitel luidt ‘Opkomst en ondergang van Miss Holland (1929-1937)’. Dat is een afgebakend onderwerp, zeker omdat er niet zo gek veel over bekend bleek te zijn. Het heeft dan ook geen al te dik boek opgeleverd, maar dat is wat mij betreft helemaal niet erg. De informatie is prima in verhouding met de omvang. Aan de hand van de diverse georganiseerde verkiezingen en de levensloop van de Missen geeft Traa een prachtig tijdsbeeld. In Nederland werd er overigens over het algemeen erg negatief tegen de verkiezing aangekeken, onder het motto: Hoe kan een vrouw zich tot zoiets verlagen? Tot zover de roaring twenties. Ik vond het boek erg fijn lezen. Ook leuk dat op de website van de auteur wat extra beeldmateriaal te vinden is.

Boeken van augustus

ikmargarethavanandel

Margaretha van Andel – Ik
M. had dit boek ergens zien liggen en wilde het graag lezen, mij leek het aanvankelijk niet echt iets. Een jongen in een rolstoel en iets met parallelle werelden? Whatever. En toen las ik het toch en moest het onmiddellijk uit. Het is een dun boek, maar dik genoeg, goed in verhouding met het verhaal. Zodat je niet te veel gaat twijfelen aan de theorie achter die parallelle werelden, maar het gewoon een geweldig idee blijft. Want dat is het. Het idee is als volgt: stel dat je moet kiezen tussen A en B en het is een belangrijke keuze. Dan leef je bijvoorbeeld verder na keuze A, maar ontstaat er tegelijkertijd een parallelle wereld waarin je voor B gekozen hebt. Wetenschappers proberen dat te bewijzen en Daniël heeft nog wel een keuze die ze daarvoor kunnen gebruiken: de keuze die ervoor zorgde dat hij in een rolstoel terechtkwam. Hij heeft er alles voor over om te ruilen met de Daniël die nog wel kan lopen. Maar dan? Ik kwam er helemaal in, ook al behoor ik duidelijk niet tot de doelgroep (dat vond ik een minpuntje; ik kreeg de indruk dat het heel erg speciaal voor pubers geschreven was zonder dat de auteur daar veel van wist). Naar het einde toe voorzag ik nog een sterke plotwending en ja, die kwam! Aangenaam verrast door dit boek.

dertigdagenverbeke

Annelies Verbeke – Dertig dagen
Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het werk van Annelies Verbeke. Ik hou veel van haar toon, haar humor, haar Vlaams, en ze weet het fantastisch te brengen als ze voordraagt. En toch vallen haar romans me vaak een beetje tegen (meer dan haar verhalen). Te absurd, te gruwelijk ook vaak. Komt vast doordat ik een belachelijk tere ziel heb. Dit verhaal is op zich erg leuk, het gaat over een donkere huisschilder in de Westhoek die nogal betrokken raakt bij de levens van zijn klanten (deels ongewild). Kleurrijke personages, sterke dialogen, mooie vondsten, het zit er allemaal in. Ergens blijft ze me toch wel trekken. En toch vond ik ook dit boek bij vlagen weer te ver gaan. Te toevallig, te bizar en te hard. Het einde vond ik zelfs ronduit een teleurstelling. Het hielp ook niet mee dat ik dit boek via de VakantieBieb las. Heel jammer dat dat niet voor de e-reader bestaat, want een verlicht scherm vind ik gewoon echt niet fijn lezen. Ik hou het minder lang vol en heb ook het idee dat ik minder opneem.

Verder lezen Boeken van augustus