Boeken van februari

Het lezen schiet er vaak nog steeds bij in, maar ik lees niet helemaal niet!

Graeme Simsion – Het Rosie Effect
(Vertaald uit het Engels door Linda Broeder)

Vorige maand schreef ik al dat ik ook het vervolg van Het Rosie Project wilde lezen, en dat heb ik zowaar gedaan. Het viel niet tegen! Het is in principe meer van het (leuke) zelfde en na twee boeken is het ook wel genoeg, maar ik denk dat de auteur dat ook vond, want volgens mij zijn er niet nog meer delen. En in dit boek gaat het veel over zwangerschap/baby’s, wat natuurlijk wel bij mijn leven past op dit moment.

Dori Katz – Looking For Strangers
The University of Chicago Press geeft iedere maand gratis een e-book uit haar fonds weg. Vaak zijn deze boeken wat wetenschappelijk (goh) om ‘zomaar’ te lezen, maar soms komt er ineens iets interessants voorbij. In dit boek onderzoekt Dori Katz haar eigen geschiedenis. Ze is van Joodse afkomst en woonde als kind in de Tweede Wereldoorlog in België. Haar vader en andere familieleden werden weggevoerd naar de vernietigingskampen en zelf zat ze ondergedoken bij een Belgische familie. Ze probeert het lot van haar vader te achterhalen en wil heel graag de mensen ontmoeten die haar destijds in huis hebben genomen, voor zover zij nog leven. Ik vond het een interessant en aangrijpend verhaal, maar ook wat… mager? Ik wil uiteraard niets afdoen aan de verschrikkingen, maar het is misschien interessanter als je weinig weet over de Tweede Wereldoorlog in Europa. Zoals aanvankelijk geldt voor Katz zelf. Daarnaast is het vooral jammer dat niemand die Nederlands/Vlaams spreekt het manuscript heeft gelezen. De auteur is later in haar jeugd naar Amerika geëmigreerd en lijkt nogal trots op de paar woorden/zinnen in het Nederlands die ze zich nog herinnert. Alleen noemt ze straten ‘Strasse’ en zou de vader van het onderduikgezin haar een lied hebben geleerd dat begint met ‘Vogel, vogel frei’…

Vicky Francken – Röntgenfotomodel
Een goede dichtbundel krijg je nooit uit, maar dat zou dan ook betekenen dat ik er nooit over kan bloggen, dus ik vermeld deze hier nu toch maar vast. Ik ken Vicky al heel lang uit het schrijfwereldje, en ik vind het heel tof dat ze eindelijk een bundel heeft gepubliceerd. En daar laat ik het voor nu gewoon even bij :)

Bonus: Zadie Smith – ‘The Embassy of Cambodia’
Het is geen boek, maar ik heb het wel op mijn e-reader gelezen: dit verhaal van Zadie Smith. Ik hou erg van haar werk, al moet ik me om de een of andere reden wel altijd tot het lezen van haar boeken zetten, het is geen lichte kost. Ik weet niet of dat binnenkort al weer gaat lukken, maar dit verhaal was een goede dosis Zadie voor mij op dit moment! Het goede nieuws (waarom wist ik dit niet?): op de site van The New Yorker staan nog meer stukken van haar hand.

Boeken van januari

Opnieuw niet veel gelezen deze maand, maar ook niet helemaal niet. Dat is vooral te danken aan de e-reader, die makkelijker op schoot te houden is tijdens een voeding/in combinatie met een baby dan een papieren boek. Bovendien wees M. me er een tijdje geleden op dat je de letters wel degelijk groter kan maken… Mijn ogen zijn haar dankbaar.

Sabine Wisman – Spelen met je kindje

Dit boekje zat in het BoekStart-koffertje dat M. kreeg toen ze S. inschreef bij de bibliotheek. Er staan spelletjes, versjes en liedjes in voor verschillende leeftijden en wat info over ontwikkeling. Het is een dun boekje, maar wel vrolijk en inspirerend.

L.T. Meade – Annie Forest. Een verhaal van eene meisjeskostschool
(De titelpagina vermeldt ‘Uit het Engelsch naar L.T. Meade door Rosa’, ik weet niet of het puur een vertaling is of meer een bewerking.)

Dit boek vond ik op dbnl, er zal inmiddels geen auteursrecht meer op rusten. Het wekte uiteraard mijn interesse omdat het een kostschoolboek is. Uit 1889. De omgangsvormen en het taalgebruik waren vervreemdend, maar interessant. Het verhaal was voorspelbaar, maar dat mag in kostschoolboeken. En zulke zigeuners zie je niet veel meer tegenwoordig!

Graeme Simsion – Het Rosie Project
(Vertaald uit het Engels door Linda Broeder)

Dit is natuurlijk een erg bekend en populair boek, maar zoals gewoonlijk lees ik het pas als iedereen het verder al gelezen heeft. Het voordeel daarvan is dat ik nu gelijk door kan met deel 2. Wat een fantastisch boek, en het is ook nog eens een debuut. Het gaat over Don Tillman, een professor in de genetica die door middel van een uitgebreide vragenlijst op zoek gaat naar een echtgenote. Dan ontmoet hij Rosie, een jonge vrouw die totaal ongeschikt is voor die functie, maar die hij wel wil helpen om haar biologische vader te vinden. Belabberde samenvatting, maar het knappe aan het boek is de stem van Don, zijn wereldbeeld en hoe hij alles verwoordt. Hij lijkt een autismespectrumstoornis te hebben en dat maakt hem een erg toffe hoofdpersoon, omdat hij de gewoonste dingen ongewoon beziet, in de vreemdste situaties terechtkomt en vaak onbedoeld grappig is. Hopelijk maakt deel 2, Het Rosie Effect, mijn hoge verwachtingen waar!

Boeken van 2016

Ook dit jaar leek het me leuk om nog even terug te blikken op de boeken die ik in 2016 heb gelezen. Ik kom tot 37, minder dan in 2015, maar zoals ik toen al schreef: het aantal maakt me niet zoveel uit. Ik heb dit jaar geen boeken geluisterd, veel titels zijn verdwenen uit LuisterBieb en de app werkte niet meer op mijn telefoon. Inmiddels heb ik een andere telefoon, dus het zou misschien weer kunnen, maar ik zou niet weten wanneer ik dat zou moeten doen. We kijken tegenwoordig vaak televisie met de ondertiteling aan vanwege het gehuil van de dochter, om je een idee te geven. Niet dat we de dochter laten huilen, maar proberen haar te laten stoppen met huilen en dat ze ook daadwerkelijk niet huilt zijn twee verschillende dingen. We kijken ook regelmatig staand televisie, want mevrouw heeft graag overzicht en wordt het liefst gedragen… Maar goed, deze blog ging over boeken.

In tegenstelling tot vorig jaar kan ik niet één favoriete titel noemen. Wel meerdere dus, niet dat ik helemaal geen favorieten had. Want die had ik, waaronder de graphic novel Kunnen we het niet over iets leukers hebben? van Roz Chast (mei), Het nieuwe land van Eva Vriend (juli) en de biografie over Kees Boeke De geest in dit huis is liefderijk van Daniela Hooghiemstra (augustus). O, en Harry Potter and the Cursed Child was toch ook de moeite waard (september).

Mijn voornemens waren vorig jaar om veel te lezen op basis van onze leeslijst, dat is behoorlijk goed gelukt! Al kwamen een paar reserveringen van de bibliotheek precies binnen rond de geboorte van de dochter en heb ik die niet opgehaald. Ik keek toen uit naar het andere werk van Alison Bechdel, maar heb daar nog niets van gelezen (ik heb trouwens ook Fun Home niet herlezen, wil ik eigenlijk wel). En ik was zo benieuwd naar Meisjesboeken van weleer van Kristine Groenhart. Helaas viel dat een beetje tegen (mei). Haar kostschoolserie Mulberry House is wel leuk, daar las ik deel 1 en 2 van dit jaar.

In 2017 lijkt het me fijn als ik af en toe nog eens een boek kan lezen, met en zonder de dochter :)

Boeken van december

In november heb ik geen enkel boek uitgelezen. Aan het begin van de maand begon ik wel in Bruidsvlucht, maar ik las het niet uit. Ik kon me slecht concentreren en keek liever televisie. Toen de dochter er eenmaal was, had ik er geen tijd meer voor. Of dat idee had ik. Weinig zin in ook. En dat is in december grotendeels ook zo geweest. Tijdens de voedingen lees ik soms wel, maar dan vooral blogjes, de krant op mijn telefoon of een tijdschrift. En natuurlijk ‘lezen’ we al met de dochter, ze heeft diverse voelboekjes en is al lid van de bieb. Ze kan er niet onderuit met zulke moeders! Wat veel kraambezoek ook weet, ze heeft al mooie prentenboeken gekregen :)

Marieke van der Pol – Bruidsvlucht

Ik wilde ook vooral geen boeken lezen waarvan ik uit mijn doen zou raken. En dat raakte (raak) ik nogal snel, dus ik vond het wel veilig om te kiezen voor een boek dat ik al kende. Ik was even vergeten dat er een bevalling in voorkomt in een afgelegen stacaravan die zowat verkeerd afloopt, maar verder ging het wel. Sommige verhaallijnen zijn best heftig, maar alles wordt vrij afstandelijk beschreven. En uitleggerig, dat herinnerde ik me niet van de vorige keer dat ik dit las. Ik ken de film (Bride Flight, Van der Pol schreef eerst het scenario en toen het boek) ook goed, en het was fijn om de beelden voor me te zien onder het lezen. We zagen de film ooit voor het eerst op Manuscripta, daar bleek het de sneak preview met een inleiding door Van der Pol zelf. Erg leuke verrassing. Ik heb ook nog een keer gewerkt bij een lezing van haar in de boekhandel. Ik wil niet zeggen dat het een heel goed boek is, maar het is wel een lekker boek, met leuke personages. Vooral het begin, als ze op weg gaan met dat vliegtuig.

Anna Levander – Morten

Een van de boeken van Nederland Leest. Gratis, dus dan weet je het wel met mij. Een bibliotheekmedewerker heeft een keer heel filiaal Kanaleneiland voor mij ondersteboven gekeerd omdat ik had begrepen dat je een code kon krijgen voor een e-book. Onvindbaar, maar later stuurde ze keurig die code op per post met een briefje erbij :) Overigens een van de weinige positieve ervaringen met filiaal Kanaleneiland, waar de vaste medewerker meestal buiten stond te roken en te schreeuwen, maar dat is een ander verhaal. In ieder geval, ik zorg meestal wel dat ik het boek van Nederland Leest krijg. En lees het vervolgens niet. Of lees het wel en vind het slecht. Hoewel ik onder de indruk was van De grote zaal van Jacoba van Velde. Morten vond ik vooral stilistisch gezien niet best. Op zich wel grappig om te lezen, omdat het een inkijkje geeft in de politiek en Anna Levander het pseudoniem is van Dominique van der Heyde en haar vrouw Annet de Jong, dus je mag verwachten dat zij weten waar ze over praten. Het boekenvak komt er trouwens ook zijdelings in voor, was heel herkenbaar voor mij. Het einde vond ik nogal sneu, het is abrupt en een herinnering die wordt teruggehaald via hypnose speelt een cruciale rol, dat vond ik een zwaktebod. Ergens ben ik wel benieuwd hoe het verder gaat (Morten is het eerste deel van een drieluik), maar ik weet nog niet of ik de andere delen ook ga lezen.

Sofie van den Enk en Eva Munnik – De melkfabriek

Ik geef momenteel borstvoeding. Er is een wereld voor me opengegaan, en dat bedoel ik niet op een halleluja-ik-ga-minstens-door-totdat-de-dochter-naar-school-gaat-manier. Ik hoop dat ik er nog eens apart over kan schrijven. Dit boek probeert tegenwicht te bieden aan de zogenaamde borstvoedingsmaffia. Dat is wat mij betreft zeker nodig en dat doet het goed en leuk en luchtig, met veel ervaringsverhalen en anekdotes, ook van BN’ers. Sommige dingen maakten me juist extra onzeker, maar ik ben sowieso onzeker en besluiteloos over die hele borstvoeding op dit moment, dus ik geloof niet dat het aan het boek ligt. Het was vaak herkenbaar en ik kon er ook regelmatig om lachen. Er komt een vrouw in voor die begon te lekken zodra er een krijsende meeuw overvloog, haar lichaam vond dat op babygehuil lijken. Sofie heeft bij ons op dansles gezeten, waardoor ik altijd denk dat ik haar ken. In werkelijkheid heb ik haar nauwelijks ooit gesproken, maar toch denk ik altijd als ik iets over haar lees of haar op tv zie: Hé, Sofie!

Boeken van oktober

Je zou zeggen dat ik nu wat meer tijd heb om boeken te lezen, maar ik ben er eigenlijk niet zoveel mee bezig. Niet zoveel ruimte voor in mijn hoofd of zo. Al valt dat ook wel weer mee als ik onderstaand lijstje bekijk, er zijn al maanden geweest waarin ik nog minder gelezen heb.

krijg-nou-tieten-claudia-de-breij

Claudia de Breij – Krijg nou tieten!

Ik had dit boek al eens gelezen, als fan, maar toen was ik nog niet zwanger. Ik lees sowieso amper zwangerschapsboeken, terwijl ik van tevoren dacht dat ik alles zou lezen wat los- en vastzat. Ik weet niet, niet echt behoefte aan. Vanuit een soort cultuurhistorische interesse vind ik het nog wel leuk om te bladeren in de editie van Bevallen en opstaan uit 1986 die mijn moeder me leende. Waarin staat dat de effecten van alcohol op de ongeboren baby nog niet echt bekend zijn, dus dat je het drinken van alcohol maar beter kunt beperken. Tot twee glazen. Per dag. En verder lees ik wat op internet, bijvoorbeeld wanneer de baby zo groot is als een Chinese kool. Veel boeken en sites zijn me ook gewoon te hetero. Dat gaat bij dit boek natuurlijk niet op. Ik vond het fijn dat het grappig en nuchter is, en persoonlijk. En niet leuk voor haar, maar ergens wel troostrijk, dat winkelpersoneel er zelfs bij haar van uitging dat er wel een man bij haar zou horen, terwijl haar vrouw naast haar stond. Ik heb zelf niets tegen het woord ‘kindje’ en vind Samen Bevallen niet zo verschrikkelijk als zij schetst (maar zij heeft dan ook van horen zeggen dat je op die cursus een weeëndans leert, niets van gemerkt). O, en ik vond dit zo mooi, al kan ik niet helemaal goed inschatten in hoeverre dat de hormonen zijn: ‘En zo zaten we daar, als een half uitgepakte Russische matroesjka: ik met nog een kleintje in mijn buik, en die grote waar ik uit kwam naast mij.’ (p. 98)

nottonightdarling

Betsy Hosegood – Not tonight darling, I’m knitting

Vreselijke titel. Vreselijk omslag. I know. Maar ik had een volgend nachtkastjeboek nodig, en daarvoor was het geschikt. Het is een bladerboek over breien. Over garens, breiende beroemdheden, een quiz wat voor breier je bent… Veel foto’s ook en volstrekt onschadelijk voor het slapengaan. Wel een beetje achterhaald (het is zo’n tien jaar oud) als het gaat om wat er allemaal op internet te vinden is.

youinfiveacts

Una LaMarche – You in Five Acts

Ik las weer eens een boek via First to Read. Ik reserveerde het met mijn bij elkaar gespaarde punten, want ik word echt nooit ingeloot. Het gaat over vijf kunstzinnige scholieren in New York: twee balletdansers, twee acteurs en een regisseur/scenarioschrijver. Ze bereiden zich voor op hun ‘Showcase’: een schooluitvoering waar allemaal mensen uit het vak naar komen kijken, en die hun toekomst in belangrijke mate zal bepalen. Het stond bij First to Read in de categorie Teen/Young Adult en daar hoort het wat mij betreft ook. Ik bedoel dat ik het niet zo’n indrukwekkend boek vond dat het voor alle leeftijden geschikt is. De setting is natuurlijk heel leuk en interessant, en de opbouw ook wel: in iedere ‘akte’ is een ander personage aan het woord, en diegene spreekt tegen een ‘you’ die ook in elke andere akte anders is (vandaar de titel). De vijf personages spreken in feite tegen elkaar. Ik hou enorm van meerstemmigheid, hoewel ik vond dat de stemmen hier nog wel wat meer van elkaar hadden mogen verschillen. En ik vond niet iedereen even boeiend of sympathiek. Gelukkig Joy, een donkere ballerina, wel, en zij krijgt de meeste pagina’s. Ik vrees dat de dingen waar zij mee te maken krijgt omdat ze niet blank en broodmager is geloofwaardig zijn. Het grootste nadeel vond ik de bepaald niet subtiele suggesties dat er Iets Heel Ergs staat te gebeuren. Onder iedere hoofdstuktitel staat ‘nog zoveel dagen’ (wel weer mooi dat niet ieder personage dat even exact lijkt te weten!) en het hele boek staat vol zinnen als ‘But I didn’t know yet…’. Zo irritant, daar had een redacteur echt iets van moeten zeggen!

meyerhoffwanneerwordthet

Joachim Meyerhoff – Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest
(Wann wird es endlich wieder so, wie es nie war, vertaald uit het Duits door Josephine Rijnaarts)

Autobiografische roman over een jongen die opgroeit op het terrein van een psychiatrische inrichting waarvan zijn vader directeur is. Het verhaal speelt zich af in de jaren zeventig, in het noorden van Duitsland. Ik was onder de indruk van de vertelstijl, de mooie observaties en de levendige details. Het is een beschrijving van het dagelijks leven van het gezin, in hoofdstukken die niet per se heel veel met elkaar te maken lijken te hebben, maar toch ook weer wel. Het verhaal wordt eigenlijk niet voortgedreven door een plot, maar bleef me toch erg boeien.

thebabylonline

Richard Greenberg – The Babylon Line

Nog een boek via First to Read. Op de een of andere manier had ik even gemist dat dit een toneelstuk was. Op zich geen probleem, ik had het alleen niet verwacht. Ik had vooral onthouden dat het een boek over een schrijfcursus was, en dat leek me wel wat. Alleen geeft de docent van deze cursus nauwelijks les en schrijven de cursisten weinig. Ze vliegen elkaar voornamelijk in de haren. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van het stuk vond. Ik had veel moeite om erin te komen, vond het taalgebruik en het gebrek aan context vrij lastig. Er zitten wel leuke vondsten in, verhalen van de cursisten waarbij je niet precies weet wat echt is gebeurd en wat niet, en die in de loop van de cursus ook veranderen. De ‘lessen’ hebben echter zo weinig inhoud, na een tijdje was ik het ‘Any comments?’ van de docent (en dat niemand dan commentaar heeft) wel een beetje zat. O, en de docent richt zich vaak rechtstreeks tot het publiek, dat vond ik ook niet zo geslaagd. Misschien werkt het op het podium wel.

Boeken van september

harrypotter8

J.K. Rowling, John Tiffany en Jack Thorne – Harry Potter and the Cursed Child

Ik ben van de generatie Harry Potter. Toen ik de serie leerde kennen, waren alleen boek 1 en 2 nog maar uit (ik lette niet goed op en las eerst deel 2). Toen alle boeken eindelijk gepubliceerd waren, was ik ineens ouder dan hij. Het is geen obsessie van me, maar ik ben wel fan. We gingen niet ‘s nachts naar de boekhandel (dat heb ik trouwens nooit gedaan), maar dit boek moest zeker aan de collectie worden toegevoegd. En worden gelezen, dat ook, maar dat duurde even, ondanks aansporingen van M. omdat ze erover wilde praten. Zou zo’n script wel fijn lezen? Zou het niet vreselijk tegenvallen?
Het script went snel, al had ik liever een ‘echt’ achtste boek gehad. Maar ik hoop ook nog steeds op een integrale versie van Hogwarts, A History. En ik vond het toch wel weer heel erg leuk. Ik zal niets over de inhoud vertellen, maar ze hebben goed door wat het publiek wil: terug naar die wereld, die personages terugzien. En dat is wat je krijgt, verpakt in een nieuw verhaal dat behoorlijk goed in elkaar zit. Als vanouds zijn er weer aspecten waarover ik dacht: Oké, dit zit er alleen in omdat het cool is. Maar ja, het ís ook wel echt cool. Ik weet alleen nu niet meer of ik nog wel naar het toneelstuk wil, ik vond het op bepaalde momenten nogal eng! (Eerlijk gezegd vond ik het zo eng dat ik dit boek ‘s avonds niet meer durfde te lezen, want toen ik dat wel een keer deed, kreeg ik er meteen een nachtmerrie over. Ik kan niet vaak genoeg benadrukken dat ik nergens tegen kan.) Maar het is toch nog voor minstens anderhalf jaar uitverkocht, dus dat zien we later wel weer. De kaartjes voor de Harry Potter-tentoonstelling die volgend jaar naar Utrecht komt zijn echter al binnen!

krachtvanstillemensen

Sophia Dembling – De kracht van stille mensen
(The Introvert’s Way, vertaald uit het Engels door Fabe Bosboom)

Fijn herkenbaar boek. Ik was al wel bekend met het idee dat extraverte mensen hun energie uit hun omgeving (omgaan met anderen) halen en introverte mensen uit zichzelf en denk ook dat dat klopt, dit boek gaat daar nog wat dieper op in. Het is nogal Amerikaans (dat lees je helaas ook nogal terug in de vertaling, vind ik), maar ik heb er toch wel het een en ander uit gehaald. Het moet in Amerika nog vreselijker zijn om introvert te zijn dan hier. Al wordt het vaak pas vervelend door de aannames van andere mensen, ik heb geen problemen met het gegeven zelf. In het boek staat dan ook dat extraverte mensen worden ‘beloond’ als ze zichzelf zijn, en introverte mensen als ze zich gedragen als extraverte mensen. Een hoofdstuk heet: ‘We wisten niet dat je introvert was, we dachten dat je een bitch was.’ Dat gaat over mij, ik hoor echt te vaak: Oooo, maar ik dacht dat je heel ontevreden/arrogant/ongeïnteresseerd was, maar dat is dus niet zo? Nee, dat is dan dus (meestal) niet zo. Het is trouwens geen boek van ‘kijk ons introverte mensen nu toch eens geweldig zijn’, juist niet, het probeert zonder waardeoordeel de verschillen tussen introverte en extraverte mensen te laten zien. De problemen die daardoor kunnen ontstaan, en hoe je die op kunt lossen. Het klinkt meteen weer zwaar en therapeutisch, maar er zijn zeker dingen gebeurd waarvan ik nu denk: Dat had anders kunnen gaan als je eerder of beter door had gehad dat je ‘overprikkeld’ was en actie had ondernomen. Ik probeer nu ook echt wel beter mijn grenzen te bewaken. O ja, puntje van irritatie: zo ongeveer het hele boek gaat over de definitie van introversie, dat het niet hetzelfde is als verlegenheid, dat introverte mensen soms heus ook wel iets te melden hebben, ook al doen ze dat niet in om het even welk gezelschap enzovoort. En wat kies je dan als omslagbeeld?

img_20160926_174921

Gina van den Berg (tekst) en Taco Schreij (fotografie) – Expeditie boekenkast. Een reis langs Utrechtse boekenkasten

Geen idee hoe ik aan dit boekje ben gekomen. Waarschijnlijk kon je het ergens meepakken in Utrecht, waar ik toen (2013) woonde. Het heeft tijden op mijn nachtkastje gelegen. Ik las er af en toe in voor het slapengaan, als veel andere boeken dus te eng waren. Het is gepubliceerd ter gelegenheid van een of andere Culturele Zondag (niet dat ik daarheen ben geweest) en het zijn interviews met mensen uit Utrecht over de inhoud van hun boekenkast en hun leesgedrag. De meesten staan ook op de foto met hun boekenbezit. Altijd een leuk onderwerp!

Boeken van augustus

Niet veel (uit)gelezen deze maand, maar wel twee boeken die de moeite waard waren (en niet heel dun).

de liefde niet

Margriet van der Linden – De liefde niet
Fascinerend en dapper boek, omdat Van der Linden volgens mij dicht bij zichzelf blijft. Bovendien speelt het zich deels in Amersfoort af (daar heeft ze gestudeerd), altijd leuk. Ik ben blij dat ik niet zo religieus ben opgevoed, wat een worsteling. Ze schrijft in de derde persoon, dat maakt het soms lastig om te volgen wie wat zegt. Ik zou nog eens kritisch hebben gekeken naar de alinea-indeling en de lengte van de zinnen, al past het taalgebruik wel goed bij de sfeer van het boek. Ik begrijp dat het moeilijk is om op deze manier over je eigen geschiedenis te schrijven, maar het boek blijft soms toch nog iets te veel aan de oppervlakte naar mijn smaak. Het einde is ook behoorlijk open.

keesboeke

Daniela Hooghiemstra – De geest in dit huis is liefderijk. Het leven en De Werkplaats van Kees Boeke (1884-1966)
Ik nam dit boek impulsief uit de bieb mee. Ik wist niet veel van Kees Boeke, maar ik weet inmiddels wel dat ik de eerste helft van de twintigste eeuw een interessante periode vind en dat ik sommige van dit soort biografieën/promotieonderzoeken graag lees. Dat gold ook zeker voor dit boek. Weer zwaar onder de indruk van de hoeveelheid werk die in zo’n boek zit, ik denk niet dat ik dat zou kunnen. M. zegt dan: ‘Gelukkig zijn er mensen zoals jij die dit soort boeken ook daadwerkelijk lezen’, maar in dit geval heb ik behoorlijk veel naverteld en geciteerd. Over hoe Boeke het fortuin van zijn vrouw probeerde weg te geven omdat ze zonder geld wilden leven. En hij ondertussen wel donaties probeerde los te peuteren bij mensen voor van alles en nog wat. Over zijn pacifisme, en zijn problemen daardoor. Hij werd namelijk met enige regelmaat gearresteerd, bijvoorbeeld omdat hij preekte op straat en weigerde belasting te betalen, omdat daarmee onder andere het leger werd gefinancierd. Dat hij op een gegeven moment met de agent die hem altijd kwam arresteren had afgesproken op het station, zodat zijn kinderen er niet steeds getuige van hoefden te zijn. En natuurlijk over zijn alternatieve school De Werkplaats in Bilthoven, waar Beatrix, Irene en Margriet ook nog een tijdje op gezeten hebben (dat was overigens geen succes). Ik was ook enorm gecharmeerd van hoe Hooghiemstra alles vertelde. Ze heeft een scherp oog voor wat interessant is en vertelt precies genoeg over de tijd waarin Boeke leefde en de wereld om hem heen. En ook al is het een handelseditie van een proefschrift, ze formuleert sommige dingen zo heerlijk droogkomisch: ‘Wat Kees aanzag voor “de Goddelijke leiding” in zijn leven, was in werkelijkheid vaak zijn moeder.’ (p. 122)

Boeken van juli

100jarigeman

Jonas Jonasson – De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween
(Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann, vertaald uit het Zweeds door Corry van Bree)

Ik volg best een beetje welke boeken populair zijn, maar ik loop vaak erg achter met het lezen ervan. Als ik ze al lees. Als zoveel mensen iets lezen, moet het wel goed zijn, gaat lang niet altijd op. Of misschien moet ik zeggen: als zoveel mensen iets lezen, betekent dat niet automatisch dat ik het ook goed vind. Dit boek hoefde ik niet per se te lezen, maar M. had het bij zich op vakantie en toen begon ik er toch in. Vermakelijk boek! Zeker niet hoogstaand en sommige dingen zijn wel érg toevallig en absurdistisch, maar heel geschikt als je gewoon een leuk boek wilt lezen. Al raakte ik soms even de draad kwijt; alles bij elkaar zijn het behoorlijk wat personages en verwikkelingen. En is het leven van een 100-jarige nogal lang. Ze vonden het trouwens zeker mooier om ‘100-jarige’ op het omslag zonder koppelteken te schrijven? Apart. In ieder geval vond ik het een grappig en fris boek. Ik spreek geen Zweeds, maar ik denk dat de vertaling ook heel goed is, het klonk allemaal erg natuurlijk.

wegaannognietnaarhuispars

Hans Pars – En we gaan nog niet naar huis!

Fotoboek over ‘de vakantiegeschiedenis van de Nederlanders’. Leuk om door te bladeren, zeker als veel mensen vakantie hebben en je dus al helemaal in het sfeertje zit, maar meer ook niet: de bijbehorende teksten zijn vrij willekeurig en betweterig, veel bijschriften ontbreken.

vriendhetnieuweland

Eva Vriend – Het nieuwe land
Dit boek gaat over het ontstaan van Flevoland. Als ik dat schrijf, pak je het misschien niet snel. Zonde, want het is echt heel leuk en interessant! Het gaat dan ook vooral over de mensen die in de nieuwe polder wilden gaan wonen. Over wie daar wel en niet mochten gaan wonen. Mochten, ja, want deze mensen werden helemaal doorgelicht en streng geselecteerd. De auteur gaat op zoek naar de mensen die het wel en niet geworden zijn. Ze probeert zo veel mogelijk te weten te komen over het selectieproces en de ideeën van degenen die daar verantwoordelijk voor waren (die ideeën waren nogal hoogdravend, men streefde naar een ideale samenleving in de polder). Haar aanpak is behoorlijk persoonlijk; haar eigen grootouders werden geselecteerd voor de polder en ze vertelt veel over hoe ze onderzoek heeft gedaan. Dit zorgt soms voor een wat onduidelijke structuur, maar toch vind ik het een aanrader.

Boeken van juni

Onze vakantie viel in deze maand, maar ik heb niet eens zo veel gelezen. Komt misschien ook doordat de eerste helft van de maand erg druk was op werkgebied. En de vakantie was een autovakantie (onze allereerste!) naar Denemarken, waarin ik ook veel bezig was met autorijden (duh), door Århus lopen, aan een babydekentje breien…

carolhighsmith

Patricia Highsmith – Carol
(oorspronkelijk The Price of Salt onder het pseudoniem Claire Morgan, vertaald uit het Amerikaans door Inge Kok)

Ik hoorde in dit geval eerst over het bestaan van de film, maar die leek me te akelig (ik vind films nogal snel akelig). Dan het boek maar. Het verhaal gaat over Therese, een Amerikaans meisje van negentien dat verliefd wordt op Carol, een oudere vrouw die in scheiding ligt. Ze ontmoeten elkaar in het warenhuis waar Therese tijdelijk werkt, eigenlijk hoopt ze op een baan als decorontwerpster. De twee gaan op een soort roadtrip door de VS, maar worden achtervolgd door een privédetective die is ingehuurd door Carols ex. Hij hoopt met bewijzen van hun lesbische relatie ervoor te zorgen dat hij de voogdij krijgt over hun dochtertje. Het boek speelt zich af in de jaren vijftig en is toen ook al gepubliceerd. Ik neem aan dat men het toen erg vooruitstrevend vond. Ik vond het nogal langdradig en niet goed geschreven, en het boek moest terug naar de bieb, dus het werd uiteindelijk een behoorlijke race tegen de klok. De akeligheid viel trouwens mee, dus misschien kan ik toch de film nog eens kijken (alleen kijk ik niet veel films).

keepitcool

Kristine Groenhart – Keep it Cool

Deel 2 van de serie over de kostschool Mulberry House. Deel 1 las ik een paar maanden terug. Deel 2 is vooral meer van hetzelfde, perfect om mee bij te komen van de woeste deadlines voor de vakantie. Het gaat wel over de komst van een stinkend rijke Arabische prinses naar de kostschool, dus er wordt nogal de ruimte gegeven aan fantasierijke extravagantie. Had van mij niet gehoeven, maar is op zich wel oké.

boy7

Mirjam Mous – Boy 7
Ik denk dat M. dit boek op de leeslijst had gezet. Het sprak mij niet meteen aan, maar zoals zo vaak was zij er eerder aan toe dan ik (ze leest een stuk meer dan ik, ook op vakantie) en ze dacht dat ik het toch wel leuk zou vinden. En dat was ook zo. Het is een spannend jeugdboek over een jongen die zijn geheugen kwijt is en langzaam maar zeker ontrafelt hoe dat komt. En daar word je als lezer ook steeds nieuwsgieriger naar! Grappig detail: ik vond het boek heel Amerikaans lijken, terwijl de auteur Nederlands is. De stijl vond ik niet best, maar het verhaal lijkt me in dit geval belangrijker. Het oordeel over goed en kwaad had ook nog wel iets meer aan de lezer mogen worden overgelaten, maar ach. Ook dit boek is verfilmd, maar die film lijkt me zeker niet geschikt voor mij.

boekbadwater

Lisa Kuitert – Het boek en het badwater

De flaptekst opent met: ‘Een hartstochtelijk pleidooi voor het papieren boek’. Het is vooral een boek vol onderzoeken, weetjes en anekdotes over (met name papieren) boeken en hun eigenaren. Lisa was de coördinator van mijn master en mijn scriptiebegeleider, en het was tijdens het lezen van dit boek een beetje alsof ik weer in de collegebanken zat. Wat heel aangenaam was, zeker omdat ik nu nergens iets van hoefde te vinden of een essay over hoefde te schrijven. Ze refereert trouwens regelmatig aan Een geschiedenis van het lezen van Alberto Manguel, een boek dat hier ook nog steeds vrijwel ongelezen in de kast staat. Hm…

Boeken van mei

Met flinke vertraging, maar het zal voor bloggen en lezen gelden dat je er tijd voor moet maken. Gelukkig lees ik zelden actuele boeken, al was het maar omdat het vaak een tijd duurt voor ik ze uit de bieb kan lenen of omdat er meestal nog genoeg oudere boeken op mijn leeslijstje staan.

upmyrthevandermeer

Myrthe van der Meer – Up

De psychiatrie interesseert me altijd wel, dit boek interesseerde me minder. Ik had echt moeite om erdoorheen te komen. In mijn herinnering vond ik PAAZ ook een stuk leuker, maar ik weet niet zo goed waar dat aan ligt. Ik vond de hoofdpersoon nogal onsympathiek (wat deels ook wel komt door haar aandoeningen) en de stijl vaak gewoon slecht. En ik ken haar niet persoonlijk, maar ik weet dat Van der Meer ook Redacteur/Editor heeft gedaan en als redacteur heeft gewerkt, dus ik verwacht dan toch meer van haar (hoe onterecht dat misschien ook is, aangezien schrijven iets anders is dan redigeren en ze volgens mij ook niet bij een literaire uitgeverij werkte). Er wordt wel regelmatig gehandwerkt in dit boek, en dat is natuurlijk altijd een pre.

meisjesboekengroenhart

Kristine Groenhart – Meisjesboeken van weleer

Ik had het vorige maand al even over dit boek. Het leek me echt iets voor mij, want ik houd dus erg van oude meisjesboeken (en dan vooral van kostschoolboeken). Ik kreeg het van M. voor mijn verjaardag. Het is een leuk boek, veel herkenbare dingen, ook voor mij onbekende boeken die ik misschien nog eens moet opsnorren. Maar zoals dat zo vaak gaat met boeken waar je naar uitkijkt, het viel me uiteindelijk toch een beetje tegen. Het boek is expliciet gebaseerd op Groenharts persoonlijke leeservaringen. Het is een vrij willekeurige opsomming van boeken die zij vroeger gelezen heeft, wat info over de schrijvers ervan en haar persoonlijke herinneringen erbij. Een duidelijker afgebakend plan was misschien beter geweest, het hangt nu een beetje tussen particulier en informatief in. Het gaat erg veel over haar voormalige woonplaats Dordrecht en de link van bepaalde schrijvers daarmee (hoe onbeduidend ook). Ik heb niets met Dordrecht. En de redactie had echt beter gekund, ze herhaalt zichzelf en er staan slordige foutjes in als ‘Pieter Jelle Troelstra’. Ik kreeg een beetje de indruk dat de uitgeverij dacht: ‘Whatever, die vrouwen vreten dit toch wel’, en dat vond ik jammer.

wienoemtzijnkind

Maarten van der Meer – Wie noemt z’n kind nou Chardonnay?

Voornamen blijven interessant, en dit is een boek vol weetjes daarover en lijstjes daarvan. Welke namen in Nederland wel en niet mogen, welke namen wanneer populair waren, allerlei bijzondere ‘gevallen’… Leest ook nog eens fijn, voor ik het wist had ik het uit.

chastkunnenwehetniet

Roz Chast – Kunnen we het niet over iets leukers hebben?

(Can’t we talk about something more pleasant? Vertaald uit het Engels door Toon Dohmen)

Graphic novel waar ik erg van onder de indruk was. Het boek gaat over de mantelzorg van Chast voor haar hoogbejaarde ouders. Klinkt niet bepaald interessant of aantrekkelijk, hè? Is het wel. Vooral omdat ze zichzelf niet spaart in wat ze schrijft en tekent. Ze laat zien wat ons ook te wachten zou kunnen staan in de toekomst. Dat zorgt ervoor dat je je ongemakkelijk voelt, maar wel op een mooie manier. Aanrader!

meestermarkvraagtdoor

Mark van der Werf – Meester Mark vraagt door

Veel non-fictie deze maand! Meester Mark is inmiddels weer journalist (ik las vorig jaar zijn eerste boek, waarin hij zijn ervaringen als beginnende leerkracht beschrijft). In dit boek beschrijft hij allerlei problemen en kwesties waar leerkrachten zoal mee te maken krijgen. Op zich best interessant, maar voor mensen die niet in het onderwijs werken een stuk minder interessant dan zijn eerste boek. Het lijkt echt op leerkrachten gericht, ik vond het best wel naar binnen gekeerd. Sommige leerkrachten in het boek vonden zichzelf wel héél zielig. En heel nobel, waar ik me misschien nog wel meer aan stoorde. Daarnaast was ook dit boek weer slecht geredigeerd. Er is nu net een derde boek van hem verschenen, Meester Mark graaft door (OMG, hoeveel varianten op dezelfde titel komen er nog?), over de geschiedenis van het onderwijs. Misschien ook nog wel eens leuk, maar ik ren er niet voor naar de winkel.