Deken van zeshoeken

img_20161024_140349

Na de deken voor de baby wilde ik nog wel een deken maken, maar dan een die wat behapbaarder was. Eentje die wat sneller zou groeien, voor de afwisseling gehaakt in plaats van gebreid. Ik vind dekens die bestaan uit heel veel granny squares heel mooi, maar ik ken mezelf: dat duurt me te lang en ik vind dat je daarbij veel te veel draadjes moet wegwerken. Dit was dus een soort compromis: de zeshoeken zijn losse onderdelen, maar wel best grote losse onderdelen in een kleur met een wit randje eromheen.

img_20161024_140624

Acryl vind ik niet heel fijn om mee te werken, maar ik heb er nogal wat van liggen uit de tijd dat ik vooral veel wilde uitproberen voor weinig geld en nog weinig wist over verschillende garens (niet dat ik daar nu superveel van weet, maar wel iets meer). Ik wilde het hiervoor toch gebruiken, ook in het kader van stash busting; ik heb met mezelf (en ook een beetje met M., of in ieder geval tot grote vreugde van M.) afgesproken dat alles in die ene bak moet blijven passen. Die bak is stiekem nogal groot, maar tot nu toe gaat het goed. Zo goed dat zelfs mijn vulsel voor dingen die opgevuld moeten worden en mijn foam-puzzelstukken om werkstukken op op te spannen er nu bij passen. Uiteindelijk vond ik trouwens wel dat ik te weinig verschillende kleurtjes had, maar gelukkig hadden mijn tante, zusje en schoonzusje ook nog het een en ander liggen dat ik mocht gebruiken. Mede mogelijk gemaakt door hen dus, waarbij ik wel heb afgesproken dat ze de restjes van de restjes weer terugkrijgen. Trots op mezelf!

img_20161024_140240

Ondanks alle voorzorgsmaatregelen was ik dit project tegen het einde een beetje zat, maar dat kwam vooral door mijn gebrek aan ruimtelijk inzicht. Het patroon is namelijk slechts een patroon voor een hele zeshoek, dus als je van meerdere zeshoeken iets wilt maken, moet je het verder zelf uitzoeken. En als je alleen hele zeshoeken gebruikt, krijg je een deken met aan alle kanten happen eruit. Zover kwam ik nog wel, maar dan? Ik had halve zeshoeken nodig, maar voor ik doorhad hoe ik die kon maken en dat ik twee verschillende soorten nodig had voor de zijkanten en de boven- en onderkant… argh! Ik kwam er trouwens ook te laat achter dat ik rijen van vier in plaats van vijf zeshoeken aan de uiteinden had moeten hebben, waardoor ik ook nog vier hoekstukjes moest fabriceren.

img_20161024_140410

O, en ik moest wit katoen bijkopen, terwijl ik dus juist garen aan het opmaken was. Deze deken is zeker niet perfect, met name de rand is een beetje hobbelig geworden door al het improviseren. Daarnaast is hij ook wat groter uitgevallen dan gepland. Maar ik ben er toch best blij mee!

Patroon: Granny’s Garden Hexagon (gratis).
Naald: 4,0 mm.
Garen: Allerlei acryl gecombineerd met Phildar Etik, biologisch katoen, kleur Craie (wit).
Afmetingen: ca. 85 x 120 cm.

img_20161024_140159

Twee mutsjes met kabels

mutsjebij

Mutsjes voor baby’s vind ik fijn om te maken. Het zijn kleine projectjes en meestal kan zo’n baby er wel wat mee. Ik breide er onlangs twee, een als kraamcadeautje voor de Belgische S., die een bij op haar geboortekaartje had, en daarna nog een voor onze eigen baby.

mutsjeoker

Patroon: Cable Baby van Pamela W. Allen (gratis).
Naalden: 3,0 mm. Rondbreinaald (magic loop method). Kabelnaald.
Garen: Natura Just Cotton van DMC, biologisch katoen, kleur Noir (N11, zwart). Restje van deze deken. Lana Grossa Cool Wool Merino Superfein, kleur 597 (oker). Restje van dit vest.
Maat: Newborn.

14.

DSC00243

Dit vest, dat ik dit jaar maakte en waar ik trots op ben. Het heet Hitofude, wat Japans schijnt te zijn voor ‘een enkele penseelstreek’. Omdat het volledig uit een stuk wordt gebreid. Dat soort weetjes. En dat soort patronen. Hoeveel leuker het is als je niet nog van alles in elkaar hoeft te zetten achteraf. Hoeveel makkelijker projecten op rondbreinaalden mee te nemen zijn. Hoeveel minder bang iedereen nu hoeft te zijn dat ik iemand per ongeluk een oog uitsteek.

Eindeloos op Ravelry zoeken naar het perfecte patroon, foto’s bekijken en stukjes lezen. Met S. overleggen. Breinaalden van bamboe. Garen uitzoeken in mijn favoriete wolwinkel. Erachter komen dat het heel fijn garen is om mee te werken en om te dragen (merino van Lana Grossa). Nog weten waar en wanneer ik ergens aan werkte. Midden in de nacht op Schiphol de eerste steken opzetten omdat we ‘s ochtends heel vroeg naar Kreta zouden vliegen en de incheckbalie nog niet open was.

In de donkerste dagen deel ik 15 herinneringen aan 2015. In willekeurige volgorde, en zonder dat ik me druk probeer te maken over of dit wel echt dé momenten zijn en of ik ze wel goed over weet te brengen. Iedere dag een stukje, tot het 2016 is.

PS Dit is niet mijn eigen idee, maar dat van Marlou. Onder de hashtag #15of2015 vind je meer deelnemers.

Deken

IMG_1729-001

Ik mocht een deken breien voor een nu al hippe baby en dat deed ik graag. Een geometrisch patroon moest het worden, en dat vond ik uiteindelijk op deze Japanse site. Extra leuk omdat de ouders fan zijn van dat land. Daadwerkelijk aan het patroon komen viel nog niet mee, aangezien ik geen Japans spreek. Eerst lukte het helemaal niet, waarop ik besloot dan maar gewoon heel goed naar het breiwerk te kijken en zelf een patroon te tekenen. Daarna nog één keer proberen te downloaden, hoe moeilijk kan het zijn? Toen ging het natuurlijk ineens wel. Ik bleek het goed te hebben nagetekend.

Garen kopen was ook een hele onderneming. De eisen leken redelijk bescheiden – katoen en in twee kleuren, bijvoorbeeld zwart en wit – maar de winkel werkte niet echt mee. De eigenaresse wilde veel garen amper laten zien, want ‘veel te donker voor een baby’. Ook nadat ik drie keer had gezegd dat zwart-wit een serieuze optie was. Haar dochter was wel iets behulpzamer, maar telkens als ik eindelijk iets uitgekozen had, bleken ze daar niet meer genoeg van op voorraad te hebben. En dat kwam dan ook niet meer binnen. Het was natuurlijk erg dom van mij om ervan uit te gaan dat zij het wel het beste zouden weten toen ze zeiden dat twee garens van twee verschillende merken ook best samen konden. Dat komt, ik ben erg verwend sinds ik deze wolwinkel in Utrecht ken, waar ze het ook echt het beste weten.

DIGITAL IMAGE

Thuis bleek natuurlijk al snel dat die garens helemaal niet bij elkaar pasten, maar het garen van merk A (Phildar Etik) was wel erg mooi, dus ik heb het garen van merk B teruggebracht en het garen in de tweede kleur van het goede merk op internet besteld. Sindsdien niet meer naar die winkel geweest. Ik heb ook nog flink wat garen over, want ze begrepen totaal niet wat dubbel breien is, dus hun berekeningen van hoeveel ik nodig zou hebben liepen nogal uiteen. Nou ja, daar maak ik dan wel weer iets anders van. Alleen weet ik nu niet hoe het met grootmoeder gesteld is. Die bleek boven de winkel te wonen en vaak te weigeren te drinken, er was namelijk ook nog een man die steeds naar beneden kwam om te vertellen in hoeverre het oude mens haar thee al ophad.

Het dekentje-in-wording heeft niet zo veel van de wereld gezien. Ik ook niet, vandaar, en toen we naar Londen gingen was het al te groot om mee te nemen (het is uiteindelijk ongeveer 80 bij 100 cm geworden). Het is wel op familiebezoek geweest, in de trein en op Texel. En nu is het bij de baby thuis, precies zoals de bedoeling was.

IMG_1725-001