First to Read (2)

9780525426684H

Een tijdje geleden schreef ik over e-books, onder andere over First to Read van Penguin. Je kunt meeloten voor e-books en als je eenmaal genoeg punten hebt verzameld ook exemplaren reserveren. Ik word nog steeds telkens uitgeloot, maar had inmiddels wel genoeg punten voor een ‘guaranteed copy’. Ik koos voor The Hundred-Year House van Rebecca Makkai.

E-book is een groot woord, het gaat eerder om een soort zetproef. Wat misschien ook wel logisch is, aangezien de boeken die First to Read aanbiedt nog niet verschenen zijn. Het betekent echter een hoop geschuif en gezoom om alles goed te kunnen lezen op de e-reader, en dat is best irritant.

Een groter nadeel is dat je het boek niet blijkt te mogen houden. Na een week of zes is het niet meer te downloaden of te openen. Best een teleurstelling, het staat ook niet duidelijk op de site vermeld, vind ik.

Gelukkig had ik The Hundred-Year House nét uit toen het zover was. Makkais stijl vind ik echt fantastisch. Hoe zij dingen beschrijft en de personages naar de wereld laat kijken, zo origineel en poëtisch. En levensecht. Wat zij allemaal verzint aan details en anekdotes, daar kan ik alleen maar met veel bewondering naar kijken (en jaloers op zijn!). Een van de personages, Doug, werkt bijvoorbeeld aan een proefschrift over een of andere obscure dichter. Volgens mij heeft die dichter niet echt bestaan, als je op zijn naam googelt vind je alleen dingen over Makkais roman, maar ze vertelt zo veel en zo geloofwaardig over hem, ergens geloof ik nog steeds niet dat ze hem bedacht heeft. Dougs proefschrift wil niet zo vlotten, en om geld te verdienen gaat hij meeschrijven aan zo’n formuleserie voor meisjes, met honderden delen vanuit het perspectief van verschillende vriendinnen. Ook dat is briljant uitgewerkt, hoe dat dan gaat, wat er allemaal in het handboek staat dat alle schrijvers moeten gebruiken. Ik houd daar enorm van, vergelijkbaar met waarom ik van Harry Potter houd. Niet zozeer vanwege het verhaal, maar vooral vanwege de wereld.

In The Hundred-Year House viel het verhaal me ook wat tegen. Het maakte me wel erg nieuwsgierig, maar mijn hoge verwachtingen werden uiteindelijk niet echt ingelost. Het verhaal wordt chronologisch gezien van achter naar voor verteld, met verschillende delen die zich afspelen in verschillende jaren. Voor mij werkte dat niet zo, maar misschien is dat persoonlijk, in The Night Watch van Sarah Waters beviel zo’n opbouw me ook al niet. Ik wil aan het eind dan alleen maar terugkeren naar het meest recente jaartal en lezen hoe het dán verdergaat. En in dit boek zit zoveel tijdsverschil (de titel had een aanwijzing kunnen zijn, Nicole!) dat de personages uit deel 1 ook niet voorkomen in de andere delen. Ik miste ze gewoon. Dat een boek dat opwekt, is natuurlijk een prestatie op zich.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *