Hoewel veel dingen nog steeds moeilijk zijn, merk ik dat ik meer plannen en ideeën heb. Zin om aan dingen te werken. Erover te schrijven. Een goed teken. Ik brei op dit moment heel veel en je bent al best goed op de hoogte, dus de drempel is niet zo hoog om verder te vertellen over m’n projecten.
Sjaal
Mijn sjaal (vooralsnog geheim eigen ontwerp) heeft te lijden onder een milde vorm van startitis (schijnbaar ook weer een term van Stephanie Pearl-McPhee), maar ik geef niet op. Dat zou echt zonde zijn, want ik hoef niet zo ver meer (ook al voelt het niet zo). De kinderen wilden van de week weer meten en toen kwamen we op ruim 230 centimeter. Misschien nog maar 1 of 2 patroonherhalingen te gaan?
Sokken
De eerste sok is af! Met een boord in 2 recht, 2 averecht, omdat ik echt te veel bezig ben met 1 recht, 1 averecht (in m’n sjaal en nu ook in m’n vest, zoals je zometeen kunt lezen). Ik breide hem af op een heuse craft night en heb zowaar meteen de draadjes weggewerkt. Ik ben tevreden over hoe de kleuren er nu uitzien, ze zijn best mooi verdeeld, vind ik ( ik moet hem nog wel wassen, dan zal blijken of de verf inderdaad gefixeerd is in de magnetron op de beurs). Sok 2 heb ik inmiddels ook opgezet, zodat dit nog steeds mijn onderwegproject kan zijn.
Patroon: Zonder patroon, afgezien van de Fish Lips Kiss Heel
Garen: Sokkengaren van Draadkracht, geverfd tijdens een workshop
Naalden: 2,5 mm en 2,0 mm (CraSy Trio)
En de craft night? Die is sinds een tijdje elke maand, maar in het schooljaar lukt het me meestal niet op die avond doordat S. dan ook orkestrepetitie heeft. Ik was er benieuwd naar en besloot nu een keer te gaan. Dit soort gelegenheden vond ik al niet makkelijk, maar ik merk helaas nu extra dat ik een behoorlijke deuk heb opgelopen in de afgelopen maanden. Het was heel goed verzorgd en het was best leuk, maar ik voelde me toch vooral te introvert, te lesbisch, niet leuk/goed genoeg. Het hielp ook niet dat de vanaf-tijd blijkbaar meer de starttijd was, in ieder geval was iedereen er al toen ik even na de vanaf-tijd aankwam. Kortom, ik weet niet of het echt iets voor mij is (op dit moment). Ik denk ook dat ik dan liever meer tussen breiende mensen zou zitten (tips welkom). Hier mag je helemaal zelf weten met welke crafts je je bezighoudt, en in sommige ben ik gewoon niet zo geïnteresseerd, vrees ik. Er wás iemand die ook aan het breien was, maar die zat toevallig zo ver van mij af als maar mogelijk was, dus die heb ik helaas amper gesproken. Hopelijk deuk ik nog een beetje uit in de loop der tijd.
Tas
Ik ben een beetje verwend door mijn andere projecten, waardoor het katoenen garen wat minder fijn voelt. En ik ben ook nog steeds bij het rechte stuk, het minderen is motiverender doordat de toeren dan steeds korter worden. Dit project ligt momenteel naast mijn bed om te voorkomen dat ik ’s ochtends vroeg meteen op mijn telefoon ga scrollen. Ik heb inmiddels een kant af, die heb ik even voor je vastgespeld omdat de randen zo krullen dat je de vorm niet goed kunt zien, maar dit wordt dus de vorm. Er was trouwens alweer paniek om niks, want één bolletje bleek toch precies genoeg voor de voorkant/achterkant. Als ik twee van deze vormen heb gebreid, ga ik beginnen aan de schouderband, zodat ik er hopelijk achter kom hoe breed ik de zijkant wil. En dan zullen we zien hoe erg ik de naaimachine dit keer ga mishandelen met de voering. Ik wil er wel echt een voering in, en ik denk van die magnetische knopen voor de sluiting, ook nog nooit iets mee gedaan (laatst las ik ergens dat iemand een rits omschreef als yarn guillotine :)).
Patroon: Eigen ontwerp
Garen: Must-have van Yarn and Colors, kleur Chestnut
Naalden: 2,0 mm
Vest
Ik ben begonnen aan de COOMO Cardigan van ANKE STRiCK. Dit gaat zoveel werk worden… Ik heb eerst een proeflapje gebreid, in ‘fisherman’s rib’ (halve patentsteek en iets met visserstruien, het levert een wat dikkere stof op). De techniek bleek te doen. Toeren tellen in deze steek bleek voor mij nog niet echt te doen. Erg irritant, want die informatie heb ik natuurlijk juist nodig. Ik heb geturfd tijdens het breien, maar was alsnog interessant aan het doen met m’n meetlint zonder echt iets te zien. Horizontaal leek het iets te breed, verticaal leek het wat te lang, maar ik wist dus niet precies hoe ik moest tellen. Ik besloot van 3,25 naar 3 mm te gaan omdat ik graag een iets dichtere stof zou willen (en ik volgens mij geen naald van 2,75 mm heb) en dan hoop ik er maar het beste van. Iets zegt me dat dit niet helemaal het idee is achter proeflapjes breien… Ik heb trouwens niet geblockt met stoom, zoals aangeraden in het patroon, maar door het te wassen. Geen idee of dat nog uitmaakt, maar het leek me voor iedereen beter als ik er niet met de strijkbout bij in de buurt zou komen.
Zoals je ziet, ben ik nu bezig aan het eerste deel van m’n vest en is dat een recht stuk (voor op de rug). Dat vraagt toch wel om enig commitment, merk ik. Ik vind tellen dus lastig in deze steek, dus ik gebruik een good old toerenteller, en foutjes oplossen ook nog, dus concentratie is echt wel nodig. Het garen (merino) is wel superzacht, dat helpt. Het zal even duren voor het echt iets wordt, af en toe maar even foto’s bij het patroon kijken om mezelf eraan te herinneren dat het een mooi vest kan worden. Ik denk nu trouwens dat ik er toch wel knopen op wil, ook al ga ik het waarschijnlijk niet dicht dragen.
Patroon: COOMO Cardigan van ANKE STRiCK
Garen: Como van Lamana, kleur 64 Sage Melange
Naalden: 3,0 mm
Shawl
Nog een sjaal/shawl (volgens Van Dale is dat hetzelfde, maar ik noem rechthoekige sjaals sjaals en andere vormen shawls :))? Ja. Dit was een vrij impulsieve cast-on nadat ik m’n voorraad door was gegaan en ontdekte dat ik toevallig een mooi kleurverloop kon maken met mijn restjes dun garen.
Rond de geboorte van D. breide ik Traces in the Sand van Lisa Hannes in een van die kleuren, en die vorm (driehoekig, maar de schuine zijde is gebogen) lijkt me hiervoor ook mooi. Ik denk dat ik de kabeltjes eruit weglaat en gewoon doorbrei tot elke kleur op is. Ik weet nog niet precies hoe ik de kleurovergangen ga doen, maar dat gaan we zien als de eerste kleur bijna op is. Het is een patroonherhaling van 6 toeren, en ik ben bang dat ik als de toeren breder worden niet meer precies weet waar ik me bevind. Maar eens kijken of dit kettinkje van steekmarkeerders (waarbij ik er dus steeds een opschuif als ik een toer heb gehad) me daarbij gaat helpen. Had ik ergens gezien en leek me wel wat.
Patroon: Traces in the Sand (deels) van Lisa Hannes
Garen: Restjes Organic 350 van Hjertegarn en Holst Coast
Naalden: 3,0 mm
Note to self: Dit zijn echt wel even genoeg projecten.